Passend binnen het doel van de kinderboerderij liggen deze schaapjes rustig te wachten op de kinderen. Naast de entreedeur van de GGZ Breburg aan de Poolseweg 190 liggen twee vergelijkbare beeldjes van olifanten die van dezelfde kunstenaar zijn. De schapen horen oorspronkelijk bij de kerststal die sinds 1978 op de markt van Oosterhout staat, met wat uitstapjes tussendoor naar andere plekken . Later zijn er nog vele van gemaakt omdat deze erg geliefd waren.
Omschrijving: twee beelden van schapen Kunstenaar: Ine Bollen-Stolwijk – RKD Hoogte: 40 centimeter Materiaal: beton Locatie: Kinderboerderij, Wolfslaardreef
Deze beeldjes staan naast de entreedeur van het pand. In de kinderboerderij aan de Wolfslaardreef liggen twee vergelijkbare beeldjes van schapen die van dezelfde kunstenaar zijn.
Omschrijving: 2 olifantjes Kunstenaar: Ine Bollen-Stolwijk – RKD Hoogte: ca. 50 cm Materiaal: beton Locatie: GGZ Breburg, Poolseweg 190
Het monument is onthuld op 6 september 1952 als herinnering aan de oorlogsslachtoffers van de gemeente Nieuw Ginneken uit de periode 1940-1945. Deze datum werd gekozen omdat 6 september zowel Wilhelmina (1898) als Juliana (1948) tot koningin gekroond werd. Het beeld staat op het plein voor het voormalige gemeentehuis van Nieuw Ginneken. Het is onthuld door mevr. Serraris, de weduwe van oud-burgemeester Mr. Serraris. Op de voet is een offerschaal aangebracht, die ondersteund wordt door vier stierenkoppen en op die schaal staat een bronzen vogel. De offerschaal is het symbool van het offer dat de gevallenen gebracht hebben en de vogel is het symbool van de vrijheid. Op de rand van deze drinkbank bevinden zich 4 koeienkoppen die terugkomen in het wapenschild van het Ginneken. Op de rand staat de tekst: “TER NAGEDACHTENIS AAN ONZE GEVALLENEN 1940-1945” Op 4 mei 1985 werden de vier gedenkstenen op de grond toegevoegd aan het monument en onthuld. Op de gedenkstenen staan de namen van de slachtoffers. Het monument kent helaas een bewogen geschiedenis. Vanwege de bouw van de nieuwe vleugel aan het gemeentehuis in 1977-1978 moest het verplaatst worden. Op 22 juli 1995 werd de vogel door vandalen gestolen. Enkele dagen later werd deze weer gevonden na een anoniem telefoontje. In 1999 werd de vogel opnieuw van de sokkel losgewrikt en vervolgens door een ruit van het gemeentehuis gegooid. In 2001 is een versterkt exemplaar gemaakt en terug gezet door Pépé Grégoire, de zoon van de kunstenaar. Eind december 2005 is de vogel nog eens gestolen. In 2007 is het monument opnieuw gerestaureerd en is een replica van de gestolen vogel gemaakt. Het monument kreeg toen een andere plaats op het plein.
Omschrijving: beeld van vogel geplaatst op een hardstenen vogeldrinkbak Kunstenaar: Paul Grégoire – RKD /Pépé Grégoire RKD Hoogte: ca. 70 cm Hoogte vogeldrinkbak: ca. 1,2 meter Jaar: 6-9-1952 / 2007 Kosten: 3500 gulden (1952) Materiaal: brons, voet Frans kalksteen Status: oorlogsmonument Nationaal Comité 4 en 5 mei Locatie: Wilhelminaplein N51 33.272 E4 47.993
Dit enorme schilderij bevindt zich aan de zijgevel van het huis. De verwijzing naar het Bosuilendorp verwijst uiteraard naar carnaval. Bij de redactie is noch de verwijzing naar “uit Rotterdam” duidelijk, noch de reden waarom het schilderij hier is geplaatst. Het is een zeldzaamheid dat schilderijen buiten worden gehangen. Andere buiten schilderijen zijn te bezichtigen in de Middellaan in Breda.
Omschrijving: schilderij van landelijk tafereel Hoogte: 2 meter Breedte: 5,16 meter Jaar: 2014 Opschrift van het tekstbordje: “UIT ROTTERDAM VOOR BOSUILENDORP 2014” Locatie: Dorpstraat 36, Laurentiusstraat zijde, Ulvenhout N51 33.164 E4 47.768
Dit mozaïek geeft de afbeelding weer van een griffioen, de naam van de school. Een griffioen is een Oudgrieks fabeldier met de kop, voorpoten en vleugels van een adelaar en de romp, achterpoten en staart van een leeuw. Dit mozaïek is begin 2022 verwijderd nadat een deel van de school werd gesloopt om ruimte te maken voor nieuwbouw. Bij het hoogste punt van de nieuwbouw in april 2023 is het tegeltableau teruggeplaatst op de nieuwe gevel.
Tegeltableau: in gevel met tegels Jaar: ca. 1970/75 Hoogte: 3,4 meter Materiaal: keramiek Locatie: Basisschool Griffioen, Schoolstraat 45, Prinsenbeek N51 36.002 E4 42.605
Dit sculptuur bevindt zich aan de voorgevel van de basisschool. Het woord “opklimmen” is terug te vinden in de 4 verticale vogels, hetgeen symbool staat voor kinderen die opgroeien. Een vergelijkbaar gevelsculptuur zien we ook bij de Kellebeek College NOVA, Zomergemstraat 4.
Omschrijving: gevel sculptuur van 4 vogels Kunstenaar: Jan van den Brink – RKD Hoogte: ca. 3 meter Jaar: 1970 Materiaal: steen Locatie: basisschool De Weerijs, Weerijssingel 1 (Haagpoort)
Het beeld staat enigszins verscholen op het binnenpleintje aan de achterzijde van het Surplus woonzorgcentrum. De titel van dit kunstwerk – drie vlinders – is bij weinigen bekend. Het vraagt ook de nodige fantasie van de toeschouwer om in de grote gebogen vormen de vleugels van deze ongewervelde dieren te herkennen. De Bredase beeldhouwer Charles Lous heeft ook nooit bedoeld een natuurgetrouwe weergave te maken. Bij dit werk heeft hij zich laten inspireren door deze opvallende insecten, door de sierlijkheid, de gratie en het lijnenspel van vlinders. Zijn uitdaging was dit te vangen in steen. Hij zocht een tegenwicht voor het stereotiepe beeld van de bewoners van wat toen nog een bejaardenhuis heette. Oudere mensen, in de herfst van hun leven, hadden volgens hem behoefte aan speelse en vrolijke vormen. Bij de bouw van ‘De Donk’ in 1969-70 werden de kosten van een kunstwerk begroot op een half procent, 15.000 gulden. Uiteindelijk liep de rekening op tot ongeveer fl 20.000. Bij de officiële opening van het gebouw in oktober 1970, werd geen aandacht besteed aan het kunstwerk de Drie Vlinders. Wel namen directie en bestuur een fraai klein beeldje in ontvangst, voorstellende de Heilige Familie. Het staat nog altijd in de entree van De Donk.
Naam: Drie Vlinders Omschrijving: figuratief beeld van vlinders Kunstenaar: Charles Lous – RKD Hoogte: ca. 2,5 m Jaar: 10-1970 Kosten: 20.000 gulden Materiaal: composiet Locatie: t.o. Withof 51Ulvenhout
1966 is het geboortejaar van de carnavalsvereniging in Ulvenhout. Een jaar na de officiële start van het carnaval in Ulvenhout ontstond de naam ‘Bosuilendorp’. Volgens Ben Martens was er een verklaring van de oorsprong van de naam Ulvenhout: Ulven zou voor uilen kunnen staan en hout is uit te leggen als bos. Vanaf het begin was deze naam een succes. Het 33 jarig bestaan in 1999 was een mooie aanleiding om het geboortejaar te herdenken. Ben Martens, prins Bema IX, schreef er in dat jaar een mooi boekje over. Drie maal elf jaar, het zottengetal 11 speelt een belangrijke rol bij carnaval, nodigt uit tot extra en bijzondere festiviteiten. Dankzij een bijdrage van de ‘Broederschap van de Bosuil’ kon er bij het jubileum iets blijvends gerealiseerd worden. Dit gezelschap, actief vanaf 1975, legde zich er op toe een stevige financiële bodem te scheppen voor de Ulvenhoutse carnavalsactiviteiten. Met onder meer een jaarlijkse contributie van oorspronkelijk fl 111, 11 was een fonds gevormd van waaruit regelmatig steun geboden kon worden. Bij de ceremonie van de onthulling van het beeldje op zondag 7 februari 1999 was het ongekend slecht weer. De geplande rondgang van harmonie Constantia werd afgelast vanwege de zware sneeuwval. Toen even later het weer wat opklaarde en de februarizon aarzelend zijn gezicht liet zien, haastte carnavalsprins Joost zich naar het pleintje bij de voormalige Primarkt. Daar, op de hoek van de Dorpstraat en de Pastoor Vermuntstraat, onthulde hij samen met vijf oud-prinsen het beeldje van d’n Bosuil. Prins Gaston, prins Bert, prins Pierre Dubois, Prins Tilo en prins Bema IX lieten het bronzen beeld te voorschijnkomen uit een zee van ballonnen en rook. Het feest werd afgerond met een recordpoging linedancing, waarbij doordringende countrymuziek en 233 dansliefhebbers het dorpshart vulden. Het onderscheidingsteken voor de prins en zijn hofhouding is een goudkleurige hanger in de vorm van een uil. De carnavalskrant heet al tijden lang de Uilenroep, de kleine brakken die het carnaval vieren aan het leren zijn heten bosuiltjes en op het pleintje bij de voormalige Mariaschool staat een levensgroot symbool van de carnavalssfeer waarin het dorp is ondergedompeld, Uilien. Het kleine bronzen beeld op hetzelfde plein heeft ontegenzeglijk iets van een vogel. Een snavel en vogelpoten zijn prominent aanwezig. Voor deze gelegenheid heeft het dier een heus boerenjasje aangekregen en klompen aan de poten. Een feestmuts en een boerenzakdoek completeren het tenue. Deze vrije vertolking van de eigenlijk zo schuwe en meestal slechts in de nachts actieve vogel bosuil, is van de hand van ontwerper Corné Reinieren. Janus Verhoeven was verantwoordelijk voor het gieten van het bronzen beeldje met de bijbehorende tekstplaat. De sokkel wordt gevormd door een hardstenen plaat op een kolom van vierkante granieten keitjes en werd gerealiseerd onder supervisie van Piet Bink. Vastenavond in Ulvenhout had na 33 jaar een blijvend gedenkteken gekregen. Op de sokkel bevindt zich een tekstbordje met het opschrift: “d’n BOSUIL” 1966-1999 BOSUILS CARNAVAL 7 februari 1999, PRINS JOOST X JANUS V CORNE R DE BROEDERSCHAP Beelden die verwijzen naar carnaval zijn niet uitzonderlijk in Brabant. Andere “carnavalsbeelden” zien we in omliggende dorpen zoals: D’n Eeuwige Baviaon in Bavel, Sinte Juttemis in Breda, Verbroedering en ’t Boemeltje in Prinsenbeek en Nil in Princenhage. Soms wordt het beeldje voorzien van vrolijk gebreide kleertjes, zoals op de 11de van de 11de in 2020.
Naam: D’n Bosuil Omschrijving: carnavalsbeeld van bosuil Kunstenaar: Corné Reinieren – RKD Hoogte: ca. 60 cm Hoogte sokkel: ca. 1,2 meter Jaar: 7-2-1999 Materiaal: brons Opschrift: zie hieronder Locatie: Dorpstraat 48 Ulvenhout N51 33.094 E4 47.839
Dit beeld is een cadeau van de Stichting Bredase Carnavals Viering (BCV) aan de Bredase bevolking ter gelegenheid van het 55-jarig bestaan. Tollenaer werkte bijna 30 jaar bij ijzergieterij en machinefabriek Touw in de Belcrum. Na sluiting van de fabriek begon hij voor zichzelf. Naast naamplaatjes voor columbariums en urnentuinen maakte hij medailles, onderscheidingen en beeldjes voor carnaval en kleine kunstwerken. Andere voorwerpen van zijn hand zijn: het Boemeltje op de markt in Prinsenbeek en de carnavalsplaquettes in de Ridderstraat. Wanneer men spreekt van met of op sint-juttemis bedoelt men gewoonlijk nooit, omdat deze heilige niet bestaat (en er daarom ook geen feestdag is met die naam). Met ‘wachten tot sint-juttemis’ wordt om diezelfde reden bedoeld: eindeloos wachten. De volledige uitdrukking is met sint-juttemis, als de kalveren op het ijs dansen. Jutte zou een koosvorm zijn van Judith, de bijbelse heldin, van wie de naamdag op 17 augustus zou vallen. (In werkelijkheid valt haar naamdag op 24 maart en 7 september. In augustus ligt er uiteraard geen ijs, en kalveren kunnen niet dansen, vandaar de betekenis nooit. Deskundigen op het gebied van volkscultuur menen dat dit verhaal uit de lucht gegrepen is en wijzen erop dat noch de heilige Judit noch de heilige Jutta haar naamdag op 17 augustus heeft. Op drie zijdes van de sokkel zijn kleine bronzen afbeeldingen aangebracht van een nar.
Naam: Sinte Juttemis Kunstenaar: ontwerp Nico van de Burgt, gemaakt door Aimé Tollenaer Omschrijving: carnavalesk beeld van zittend vrouwtje Hoogte: Jaar: 1991 Materiaal: brons Opschrift: zie hieronder Sokkel: beton, hoogte ca. 1 meter Locatie: Ridderstraat 2 N51 35.247 E4 46.595
Kunst in Breda 