Aanvankelijk zou het kunstwerk geplaatst worden in het Wilhelminapark waar het onderdeel zou uitmaken van een kunstroute. De bewoners van de Parkstraat zagen het echter liever gaan dan komen, omdat ze bang waren dat het een hangplek zou worden. Dat gaf de doorslag en het kunstwerk kwam er niet. Er zijn erg veel verschillende plaatsen onderzocht met hulp van de kunstenaar. De bewoners van het Chassépark stemden wel in met de plaatsing van het beeld op het Nonnenveld.
Naam: Siamese stoel
Omschrijving: sculptuur van 2 aan elkaar gemaakte stoelen
Kunstenaar: Thijs van Kimmenade – RKD
Hoogte: ca. 3,5 meter
Jaar: 8 mei 2012
Materiaal: staal
Locatie: Chassépark N51 35.091 E4 46.970
Dit uithangbord in de Haagdijk verwijst naar een sage uit de tijd van Karel de Grote. Ridder Aymon van de Ardennen (in het Nederlands verbasterd tot Heems) was een trouwe leenman van Karel de Grote. Hij zou getrouwd geweest zijn met Aye, een zuster van Karel. Zij schonk haar echtgenoot vier zonen: Ritsaert, Writsaert, Adelaert en Reinout. Van het viertal was Reinout de sterkste. De vier zonen kregen van hun vader, naar oude traditie, elk een paard als geschenk. Reinout was echter zo sterk, dat hij zijn rijdier per ongeluk doodde. Toen werd hem een tweede paard aangeboden, maar hij brak reeds bij de eerste rit de lendenen. Heer Aymon wist echter raad. Omdat een ridder toch een paard moest hebben, bracht hij zijn zoon naar een burcht waarin de beruchte hengst Bayard (het Ros Beiaard) opgesloten zat, een driftig beest dat door iedereen gevreesd werd en nog nooit zijn meester gevonden had. Onverschrokken trad Reinout het briesende paard tegemoet, dat hem onmiddellijk met een fikse trap enkele meters verder gooide. Reinout wilde het echter niet opgeven en na een heroïsche strijd slaagde hij erin het wonderbare paard aan zijn wil te onderwerpen. Vanaf dat moment zou het Ros Beiaard ridder Reinout blindelings gehoorzamen. Maar er ontstond een ernstige vete tussen Karel de Grote en Aymon en zijn zonen. Tijdens een partijtje schaak aan het hof volgde een hoogoplopende ruzie tussen Reinout en zijn neef Lodewijk, Karels zoon, waarbij de driftige Reinout in zo’n woede ontstak, dat hij alle stukken omver gooide en zijn tegenspeler een dodelijke dreun op het hoofd gaf met het zware zilveren schaakbord. Karel zwoer dat hij Lodewijk zou wreken en hij achtervolgde de vier broers, die wegvluchtten op de rug van het ros Beiaard en zich verborgen in de ontoegankelijke Ardennen. Vanuit hun sterke burcht Montalbaen verdedigden de vier ridders zich tegen de aanvallende legerbenden van hun oom. Intussen was hun vader Aymon in de handen van Karel de Grote gevallen. Karel was enkel bereid vrede te sluiten en Aymon vrij te laten, indien het duivelse Ros Beiaard aan hem werd uitgeleverd. Reinout weigerde aanvankelijk op dit voorstel in te gaan, maar zwichtte uiteindelijk toch onder de smeekbeden van zijn moeder. Omdat het paard de reputatie had onoverwinnelijk te zijn, besloot Karel het te verdrinken. Met gebroken hart en lede ogen moest Reinout lijdzaam toezien hoe het naar de rivier werd gebracht en met zware molenstenen om de nek in het water werd gegooid. Tot tweemaal toe verbrijzelde het paard met één hoefslag de stenen en zwom het terug naar de oever, waar Reinout stond te kijken. Bij een derde poging werden de stenen verzwaard, maar toch kwam het Ros Beiaard weer boven water, reikhalzend naar zijn meester, maar die kon het lijden van het beest niet meer aanzien en wendde zijn hoofd af. Denkend dat zijn meester niets meer van hem wilde weten, liet het nobele dier zich verdrinken. Vooral in de Maasvallei houden vele verhalen de sage van de Vier Heemskinderen in leven. De rivier waarin het Ros Beiaard werd verdronken, wordt geïdentificeerd met de Maas. De burcht van Montalbaen is volgens sommigen Montauban sous Buzenol, nabij Virton (niet te verwarren met Montauban in Frankrijk) waar zich inderdaad ruïnes bevinden. Maar ook het kasteel Poilvache wordt ermee in verband gebracht. Volgens de plaatselijke legende zou het Ros Beiaard de beroemde Rocher Bayard, een naaldvormige rotspunt nabij Dinant, tijdens de vlucht van de Vier Heemskinderen met één hoefslag gespleten hebben. Ook in de Franse Ardennen (onder meer in de omgeving van Monthermé en Revin) herinneren verschillende plaatsnamen nog aan de heldendaden van de Vier Heemskinderen. In Vlaanderen bestaat nog een lokale variant: dáár was Aymon de heer van Dendermonde, en het Ros Beiaard zou niet in de Maas maar in de Schelde verdronken zijn. Alleszins spelen de Vier Heemskinderen en het Ros Beiaard een grote rol in de plaatselijke folklore van Dendermonde. Alle figuren (zowel de hoofd- als bijfiguren) uit Karel en de Elegast kunnen op enigerlei wijze worden herleid tot figuren uit de historie van de vier Heemskinderen: zo is de christelijke ridder-tovenaar Elegast in feite de christelijke ridder-tovenaar Malegijs. In Nijkerk, vlak naast de Grote Kerk, staat een beeld van de Vier Heemskinderen op het Ros Beyaard. Ook in Geldrop staat op de Laan der vier Heemskinderen een zelfde soort beeld. Op het plantsoen nabij de Rombout Keldermansstraat is eveneens een kunstwerk aangebracht met de naam Vier Heemskinderen. Het betreft een beeld van Kees Keijzer.
Naam: Vier Heemskinderen Omschrijving: uithangbord van paard met 4 kinderen Kunstenaar: Klaartje Scheer en Eloi Koreman – RKD / RKD Afm.: 2 x 1,25 meter Materiaal: 1 cm beroet verzinkt staal en verzinkt staal voor de steun Locatie: Haagdijk 20 N51 35.305 E4 46.215
Dit uithangbord is de eerste van 25 stuks die in de Haagdijk zijn geplaatst. Slager Willem Koppen kocht in 1681 het pand en gaf het de naam De Rooden Os. In 1729 duikt de naam Den Vetten Os op. De naam komt nu goed tot uiting in het uithangbord. Dit was het eerste bord dat werd geplaatst op een van de langst gevestigde bedrijven op de Haagdijk. Het bord is opgehangen door de toenmalige burgemeester Rutten van Breda
Naam: Vette Os Omschrijving: uithangbord van os Kunstenaar: Klaartje Scheer en Eloi Koreman – RKD / RKD Afm: 100x80cm Jaar: 1997 Materiaal: corten staal en verzinkt staal voor de steun Locatie: Haagdijk 47 N51 35.297 E4 46.206
Het pand aan de Haagdijk heet van oudsher De Witte Entvogel. De eend zit gevangen in een golf. De toeschouwer ziet de eend tegelijkertijd boven en onder de waterspiegel. Bij harde wind kan men de eend zien schommelen.
Naam: Eendvogel Omschrijving: uithangbord van eend Kunstenaar: Klaartje Scheer en Eloi Koreman- RKD / RKD Afm.: 110×70 cm Materiaal: roestvrijstaal en cortenstaal voor de steun Locatie: Haagdijk 15 N51 35.306 E4 46.228
Hein Koreman maakte het beeld niet als oorlogsmonument, maar exposeerde zijn werk voor de aankoop door Breda op de Keukenhof. Bij die expositie in 1954 was het goed voor de derde prijs. Dit beeld riep bij velen in Breda herinneringen op aan mei 1940, toen de bevolking op de vlucht sloeg voor de naderende Duitsers. Het beeld werd steeds vaker De Vlucht genoemd en werd daarmee een oorlogsmonument. Het beeld heeft al op vier verschillende plekken in Breda gestaan. Het is zorgvuldig gerestaureerd door de zoons van de kunstenaar en in april 1999 herplaatst in het park Valkenberg. Op verzoek van het Oranjecomité en het ‘Comité 4/5 mei‘ heeft het beeld in 1999 een prominente rol gekregen bij de dodenherdenking op 4 mei, er worden dan veel bloemen bij het monument gelegd. Alleen in de week van 4 mei worden vijf vlaggen achter het monument geplaatst. In het midden de vlag van Nederland en de vlaggen van Engeland, België, Canada en polen, de bevrijders van Breda/Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het beeld is van alle tijden en nog steeds relevant. Het laat de verscheurdheid zien van mensen die het vertrouwde achter zich moeten laten. Naast vele vluchtelingen uit oorlogsgebieden zijn er ook steeds meer mensen die hun thuis moeten verlaten om armoede, politieke reden of voor het veranderende klimaat. Daarmee kan het beeld ook geprojecteerd worden op de hedendaagse vluchtelingenstromen in de wereld. In juli 2021 heeft Radio 4 met het programma ‘De Ochtend van 4’ een prijs uitgeloofd voor het mooiste buitenkunstwerk in Zuid Nederland. De kunstwerken werden aangedragen door luisteraars zelf en er waren 12 genomineerden. Voor Breda was dat De Vlucht van Hein Koreman. In totaal waren er 40072 stemmen. De Vlucht eindigde verdienstelijk op de tweede plaats met 22% van de stemmen.
Naam: De Vlucht / De Trek Omschrijving: beeld van een moeder met een ogenschijnlijk onwillig kind Kunstenaar: Hein Koreman – RKD Matertiaal: brons Hoogte: ca. 2,5 meter (incl, sokkel) Jaar: 1955 Opschrift: MEI 1940 (op de sokkel) Status: oorlogsmonument Nationaal Comité 4 en 5 mei Locaties: – Parkstraat (1955-1959) – Ginnekenstraat, voor de Maria Hemelvaartkerk totdat deze in 1967 werd gesloopt (1959-1965) – Markendaalseweg voor het Politiebureau (1965-1999) – Valkenberg park N51 35.473 E4 46.763
Op deze plek stond al vanaf de 17e eeuw een brouwerij met de naam ‘Het Rood Hart’. Deze brouwerij was in de 19e eeuw in het bezit van de familie Kerstens die daar (Haagdijk 42 =10) tot ongeveer 1880 bier brouwde. Het was een van de grootste 19e eeuwse brouwers van Breda. Op 3 mei 1803 werd een compleet nieuw pand en brouwerij gebouwd. Van de eerste steenlegging is een troffel bewaard gebleven met de inscriptie “Met dese troffel door Cornelia Johanna Kerstens den eerste steen gelegt; aan het huijs van haaren broeder B.A. Kerstens; genaamd het Rood ♥”. Na Kerstens vestigde zich Junghuhn & co in het pand met Stoombierbrouwerij Het Roode Hart (Haagdijk c42. =10). Junghuhn verliet in 1885 Breda. Daarna woonde Baron J. van Keppel op dit adres. Van 1889 tot 1901 werd het pand gebruikt door ‘NV Stoomfabriek De Voorzorg’ met het verduurzamen van levensmiddelen zoals onder ander vlees in blik. Er werd door Voorzorg enige tijd blijkbaar ook nog bier geproduceerd, maar niet meer onder de naam Rode Hart. In dit pand heeft dus nooit een brouwerij gezeten met de naam ‘Het Rode Hert’. Het uithangbord berust dan ook op een misverstand. De latere verwarring met Rode hert wordt mogelijk veroorzaakt door de spelling/uitspraak die met name in Hollands dialect er toe leidde dat een hart een hert kon zijn, en een hert een hart. Zo had brouwerij Het Rode Hart in Amsterdam een hert als symbool. In Breda lijkt voor de brouwerij weinig reden te bestaan om daar hart als hert te lezen. In 1885 zou de brouwerij bovendien als een hert was bedoeld ongetwijfeld in haar advertentie ook gewoon hert hebben geschreven. Er bestaat echter wel een herberg in Breda met de naam ‘Het Roode Hert’, maar deze bevindt zich al 500 jaar op de Haagse Markt 34 in Princenhage. Van 1675 tot 1710 was er een bierbrouwerij van Jacob Schellekens achter deze herberg, maar deze herberg en brouwerij hebben niets te maken met de brouwerij op de Haagdijk. Het koper uithangbord is behandeld met een coating waardoor het zijn rode kleur behoudt.
Naam: Het Rode Hert Omschrijving: uithangbord van hert Kunstenaar: Klaartje Scheer en Eloi Koreman – RKD / RKD Afm.: 90 x 115 cm Materiaal: koper en verzinkt staal voor de steun Locatie: Haagdijk 10 N51 35.307 E4 46.244
Albatrossen (Diomedeidae) zijn een familie van grote zeevogels die vrijwel hun hele leven doorbrengen boven zee. Ze komen wijdverspreid voor in de Zuidelijke Oceaan en de noordelijke Grote Oceaan, ze zijn afwezig in de noordelijke Atlantische Oceaan. Te land zijn zij vrij onbeholpen en zij komen daar alleen om te nestelen, veelal op afgelegen eilanden. Albatrossen behoren tot de grootste vliegende vogels en de grote albatrossen van het geslacht Diomedea hebben de grootste spanwijdte (340 cm) van alle nu levende vogels. De spanwijdte van andere soorten met zo’n 175 cm is aanzienlijk kleiner. De golfvereniging draagt dezelfde naam als die van de vogel. De vogel is afgebeeld met gespreide vleugels hetgeen kenmerkend is voor de vogel. Onder de vogel zijn op de sokkel de (8) namen van bedrijven weergegeven die meededen aan de bedrijvencompetitie van 2005 tot 2011. Na 2011 is dit niet meer bijgehouden.
Omschrijving: beeld van albatros vogel Hoogte: ca. 1 meter Jaar: voor 2005 Materiaal: corten staal Locatie: Golfvereniging Albatross, Weimersedreef 19
Na de bouw in 1993 van het voormalige Diaconessenziekenhuis aan de Langedijk zijn door de kunstenaar binnen diverse muurschilderingen aangebracht. Voor de buitenmuur van het ketelhuis op het binnenterrein schilderde hij deze vogel, een jan-van-gent. Na de sloop van het ziekenhuis in 2022 vond de grote zeevogel een nieuwe plek op de zijgevel van cafetaria Friet & Zo aan de Graaf Hendrik III Laan. De jan-van-gent is een zeevogel met een groot verspreidingsgebied in het noorden van de Atlantische Oceaan, waaronder de Noordzee. De naam jan-van-gent werd al gebruikt door de zeventiende-eeuwse walvisvaarders. Het woord ‘gent’ heeft dezelfde oorsprong als de Engelse naam ‘gannet’ (van Middelengels ‘ganet’ en Oudengels ‘ganot’), in het Engels ‘gander’ en in het Nederlands ‘gent’, ‘gander’ of ‘ganzerik’ voor een mannetjesgans. Hoe “jan van” ervoor gekomen is, blijft onzeker. Het is een grote, gestroomlijnde vogel met lange, smalle vleugels. De volwassenen zijn door formaat, kleur en tekening goed te herkennen. Het verenkleed van de volwassen vogel wordt pas in het vierde tot zesde jaar verkregen. De okergele kop is buiten het broedseizoen bleker. Volwassen dieren zijn circa 89-102 centimeter groot en 2,5 tot 3 kilogram zwaar, en kunnen als ze hun vleugel volledig uitstrekken 170-180 cm breed zijn. Het lichaam is wit, de staart puntig en ze hebben zwarte vleugelpunten. De kop is gelig met een blauwe oogring. Ze duiken op spectaculaire wijze naar vis en kunnen dat met een snelheid van 100 km/uur als ze zich laten vallen.
Omschrijving: afbeelding van jan-van-gent (vogel) Kunstenaar: Jan Verburg – RKD Afm.: 1,4 x 1,8 meter Jaar: 1993 Materiaal: hout Locaties: – Langedijk Ziekenhuis, Diaconessenweg tot oktober 2022 – zijgevel friettent ‘Friet en Zo’, Graaf Hendrik III Laan 121
Passend binnen het doel van de kinderboerderij liggen deze schaapjes rustig te wachten op de kinderen. Naast de entreedeur van de GGZ Breburg aan de Poolseweg 190 liggen twee vergelijkbare beeldjes van olifanten die van dezelfde kunstenaar zijn. De schapen horen oorspronkelijk bij de kerststal die sinds 1978 op de markt van Oosterhout staat, met wat uitstapjes tussendoor naar andere plekken . Later zijn er nog vele van gemaakt omdat deze erg geliefd waren.
Omschrijving: twee beelden van schapen Kunstenaar: Ine Bollen-Stolwijk – RKD Hoogte: 40 centimeter Materiaal: beton Locatie: Kinderboerderij, Wolfslaardreef
