Een opmerkelijke en unieke verschijning in de binnenstad is deze tegelmozaïek in grijstinten die tegen een moderne gevel is gemonteerd. Dit is waarschijnlijk het enige tegelmozaïek dat überhaupt tegen een gevel is gemonteerd in Breda. Daarnaast is het mozaïek bijzonder vanwege zijn afbeelding en zijn grootte. Het mozaïek bestaat uit tienduizenden steentjes. De moderne gevel is enigszins eigenzinnig in een straat die gemiddeld als oud bestempeld kan worden.
Mozaïek: in gevel van 2 kinderen Hoogte: ca. 5,5 meter Breedte: ca. 6 meter Materiaal: keramiek Locatie: Sengers, Halstraat 10
Dit enorme schilderij bevindt zich aan de zijgevel van het huis. De verwijzing naar het Bosuilendorp verwijst uiteraard naar carnaval. Bij de redactie is noch de verwijzing naar “uit Rotterdam” duidelijk, noch de reden waarom het schilderij hier is geplaatst. Het is een zeldzaamheid dat schilderijen buiten worden gehangen. Andere buiten schilderijen zijn te bezichtigen in de Middellaan in Breda.
Omschrijving: schilderij van landelijk tafereel Hoogte: 2 meter Breedte: 5,16 meter Jaar: 2014 Opschrift van het tekstbordje: “UIT ROTTERDAM VOOR BOSUILENDORP 2014” Locatie: Dorpstraat 36, Laurentiusstraat zijde N51 33.164 E4 47.768
1966 is het geboortejaar van de carnavalsvereniging in Ulvenhout. Een jaar na de officiële start van het carnaval in Ulvenhout ontstond de naam ‘Bosuilendorp’. Volgens Ben Martens was er een verklaring van de oorsprong van de naam Ulvenhout: Ulven zou voor uilen kunnen staan en hout is uit te leggen als bos. Vanaf het begin was deze naam een succes. Het 33 jarig bestaan in 1999 was een mooie aanleiding om het geboortejaar te herdenken. Ben Martens, prins Bema IX, schreef er in dat jaar een mooi boekje over. Drie maal elf jaar, het zottengetal 11 speelt een belangrijke rol bij carnaval, nodigt uit tot extra en bijzondere festiviteiten. Dankzij een bijdrage van de ‘Broederschap van de Bosuil’ kon er bij het jubileum iets blijvends gerealiseerd worden. Dit gezelschap, actief vanaf 1975, legde zich er op toe een stevige financiële bodem te scheppen voor de Ulvenhoutse carnavalsactiviteiten. Met onder meer een jaarlijkse contributie van oorspronkelijk fl 111, 11 was een fonds gevormd van waaruit regelmatig steun geboden kon worden. Bij de ceremonie van de onthulling van het beeldje op zondag 7 februari 1999 was het ongekend slecht weer. De geplande rondgang van harmonie Constantia werd afgelast vanwege de zware sneeuwval. Toen even later het weer wat opklaarde en de februarizon aarzelend zijn gezicht liet zien, haastte carnavalsprins Joost zich naar het pleintje bij de voormalige Primarkt. Daar, op de hoek van de Dorpstraat en de Pastoor Vermuntstraat, onthulde hij samen met vijf oud-prinsen het beeldje van d’n Bosuil. Prins Gaston, prins Bert, prins Pierre Dubois, Prins Tilo en prins Bema IX lieten het bronzen beeld te voorschijnkomen uit een zee van ballonnen en rook. Het feest werd afgerond met een recordpoging linedancing, waarbij doordringende countrymuziek en 233 dansliefhebbers het dorpshart vulden. Het onderscheidingsteken voor de prins en zijn hofhouding is een goudkleurige hanger in de vorm van een uil. De carnavalskrant heet al tijden lang de Uilenroep, de kleine brakken die het carnaval vieren aan het leren zijn heten bosuiltjes en op het pleintje bij de voormalige Mariaschool staat een levensgroot symbool van de carnavalssfeer waarin het dorp is ondergedompeld, Uilien. Het kleine bronzen beeld op hetzelfde plein heeft ontegenzeglijk iets van een vogel. Een snavel en vogelpoten zijn prominent aanwezig. Voor deze gelegenheid heeft het dier een heus boerenjasje aangekregen en klompen aan de poten. Een feestmuts en een boerenzakdoek completeren het tenue. Deze vrije vertolking van de eigenlijk zo schuwe en meestal slechts in de nachts actieve vogel bosuil, is van de hand van ontwerper Corné Reinieren. Janus Verhoeven was verantwoordelijk voor het gieten van het bronzen beeldje met de bijbehorende tekstplaat. De sokkel wordt gevormd door een hardstenen plaat op een kolom van vierkante granieten keitjes en werd gerealiseerd onder supervisie van Piet Bink. Vastenavond in Ulvenhout had na 33 jaar een blijvend gedenkteken gekregen. Op de sokkel bevindt zich een tekstbordje met het opschrift: “d’n BOSUIL” 1966-1999 BOSUILS CARNAVAL 7 februari 1999, PRINS JOOST X JANUS V CORNE R DE BROEDERSCHAP Beelden die verwijzen naar carnaval zijn niet uitzonderlijk in Brabant. Andere “carnavalsbeelden” zien we in omliggende dorpen zoals: D’n Eeuwige Baviaon in Bavel, Sinte Juttemis in Breda, Verbroedering en ’t Boemeltje in Prinsenbeek en Nil in Princenhage. Soms wordt het beeldje voorzien van vrolijk gebreide kleertjes, zoals op de 11de van de 11de een paar jaar geleden.
Naam: D’n Bosuil Omschrijving: carnavalsbeeld van bosuil Kunstenaar: Corné Reinieren – RKD Hoogte: ca. 60 cm Hoogte sokkel: ca. 1,2 meter Jaar: 7-2-1999 Materiaal: brons Opschrift: zie hieronder Locatie: Dorpstraat 48 N51 33.094 E4 47.839
Te lezen in het weekblad van februari 2014: “Marieke rekent erop. Marieke vraagt zich de laatste tijd af, wat dat toch is in haar Ginneken met al die cijfers? Ze snapt er eigenlijk niet zo veel van. Nou hoor ik u denken, ‘zo slim hoeft een varken ook niet te zijn’, maar dan vergis je je ons Marieke. Het is juist uitgerekend Marieke die haar rekenkundige diploma op de ‘Big Pig University’ heeft behaald. (Jawel, weer zo’n verrassende onthulling van haar). Zij is tevens de enige die ooit zover heeft doorgemodderd in varkensland. Dat diploma is wel een ‘Bul’ van een groot papier, maar toch het heeft wel degelijk waarde. Met deze bijzonderheid heeft ze ook menigeen geïnspireerd tot het schrijven van liederen en zelfs tot het maken van een welverdiende beeltenis van haar in het Ginneken. Ze is dan ook met recht trots op haar locatie, die neerkijkt op dat ‘grote Kielegat’. Het blijft tenslotte ook maar een echt ‘gat’! En daarom staat ze met veel plezier en genoegen in de ‘Heerlijkheid Ginneken’. Marieke rekent op de Ginnekense bevolking, jong en oud, om met al die cijfers eens even goed te ontcijferen en in de goede volgorde te zetten”. Bij de aftrap van het carnaval zal Marieke door Meneer de Baron gewassen worden. Het beeld symboliseert de grenspaal tussen het Ginneken en Breda. Het varken zet zich schrap omdat het ’t Ginneken niet uit wil. Henk Groenhuis heeft de Academie voor Beeldende Kunsten St Joost in Breda gevolgd en is sinds 1954 werkzaam geweest in Breda. Andere beelden in Breda van de kunstenaar zijn: Bokje, Growing Old, Kolgans, Het Paard, Spelende kinderen.
Naam: varkentje Omschrijving: beeld van varkentje Kunstenaar: Henk Groenhuis – RKD Hoogte: ca. 45 cm Hoogte incl. sokkel: 1,6 meter Inscriptie: “t Ginneken vergitte nie” Jaar: 1978 Materiaal: brons Locatie: t.o. Ginnekenweg 165
Net als veel andere historische steden hadden veel panden in de Haagdijk in de Middeleeuwen een naam. In steden als Leuven, Middelburg zie je nog steeds de namen op de gevels staan. Gewoonlijk werden die namen op de gevels geschilderd in plaats van nummers zoals we nu gewend zijn. Heel soms zie je ze in Breda nog wel. Helaas zijn alle namen in de Haagdijk van de gevels verdwenen. Al jaren leefde er onder de ondernemers veelal zelf bewoner de wens om iets te gaan doen met de oude namen. Verschillende van hen hebben in het verleden onderzoek gedaan naar deze oude namen en vonden in de archieven pandnamen die zelfs teruggingen tot in de Middeleeuwen. Een 25-tal van deze namen zijn uitgebeeld door fraai gestileerde uithangborden. De tekens zijn nieuw en van nu. De werking van het pictogram is oud als de tijd waaruit het stamt. Als u omhoog kijkt kunt u ze ontdekken, al zult u soms wel even moeten zoeken. De meeste uithangborden hangen op een hoogte van 3 à 4 meter. In alle panden met een uithangbord zijn winkels of horecazaken gehuisvest. Op één uitzondering na heeft geen enkele winkel of horecazaak nog een raakvlak met de oorspronkelijke naam of het uithangbord. Alleen bij de Zilveren Vis is een hengelsportwinkel gehuisvest. Iets uithangen heeft betrekking op het zichtbaar maken dat je op het juiste adres bent. Het uithangbord geeft vaak een voorstelling of voorwerp weer, dat een ambacht, beroep of de huisnaam voorstelt. De borden zijn eigendom van de Ondernemersvereniging de Haagdijken en niet van de winkeliers zelf. De borden zijn bekostigd met subsidie uit het Grote Stedenbeleid. De borden zijn ontworpen door 2 Bredase kunstenaars Klaartje Scheer, die het bord ontwierp en Eloi Koreman, die de ophanging van de borden ontwierp. Het pand aan de Haagdijk 215 heet al sinds 1631 Den Drie Schnoecken.
Naam: Drie Snoeken Omschrijving: uithangbord van 3 snoeken Kunstenaar: Klaartje Scheer en Eloi Koreman Hoogte: 60 cm Materiaal: koper, gepatineerd en verzinkt staal voor de steun Locatie: Haagdijk 215 N51 35.223 E4 46.019
Dit mozaïek is te vinden in het midden van het gebouw boven de hoofdingang. Het voormalige Laurensziekenhuis werd op 8 oktober 1913 in gebruik genomen. In 1995 zijn het Laurensziekenhuis en kapel verbouwd tot appartementen. Samen met de achterliggende nieuwbouwwijk vormen ze ‘het Laurenspark’.
Tegeltableau: met tegels in fronton boven hoofdingang Jaar: 8 oktober 1913 Materiaal: keramiek Locatie: Laurenspark
Ten bate van het onderwijs in de nieuwe parochie, die toegewijd werd aan O.L. Vrouw van Fatima, liet de congregatie een klooster bouwen in de Fatimastraat door architectenbureau Siebers en Van Daal. In 1972 werd het klooster verkocht (geschonken) aan het bisdom en werd er het Diocesaan Pastoraal Centrum van het bisdom Breda gevestigd. Het Maria Immaculata klooster is in gebruik geweest van 1949 tot 1962. Nu is er een advocaten bureau gehuisvest. Op het reliëf zijn we Jezus Christus. Achter zijn hoofd wordt een aureool, stralenkrans of nimbus afgebeeld. Het is een ring van licht om het lichaam van goddelijk of heilige personen. Een aureool kan ook de straling of lichtkrans aanduiden – doch minder juist – die alleen het hoofd omgeeft. Hij houdt zijn handen in de orantehouding. De orantehouding is een christelijke gebedshouding waarbij men de armen symmetrisch uitstrekt en de geopende handen opheft tot op oor hoogte, terwijl men de ellebogen dicht bij de romp van het lichaam houdt. Deze gebedshouding werd veelvuldig in de vroegchristelijke kunst afgebeeld en wordt ook vandaag gebruikt, zowel door priesters als door leken. Om het lichaam is een gevlochten (gouden) krans weergegeven. De gouden krans komt voor in het bijbeldeel Makkabeeën.
De cirkelvorm staat voor het geloof in de eenheid en de eeuwige kringloop van de natuur. De cirkel is een fenomeen op zich, als kosmische energiebron en de kringloop van de vier seizoenen. Als symbool voor wat komen gaat, wat ontluikt en nieuw leven schenkt. Een bestemming die ingebed is in de natuur als onderdeel van de kosmos waar we ons thuis en geborgen voelen. (foto L. v. Eijnatte)
Naam: Natuurdrager II Kunstenaar: Ludovicus van Eijnatte – RKD Hoogte: 118 cm Jaar: 2018 aangekocht, 2019 plaatsing Materiaal: arduin Locatie: Kasteel Bouvigne, Engelse tuin, Bouvignelaan 5
Dit beeld stond aanvankelijk voor het uitvaartcentrum aan de Tuinzigtlaan. In 2017 is het hele voorterrein van het uitvaartcentrum gerenoveerd. Sindsdien is het beeld verplaatst naar het wandelpad naar het kerkhof. Naast het beeld staat een bord met een gedicht van de kunstenaar. Het gedicht luidt:
Hemels Hoog leven is als een schip met verhalen en wonderlijke avonturen aards verankerd in havens dromen we ver voorbij de horizon reizen met bestemming voor verblinding zal inspiratie en liefde lijnen schrijven in onze handen en voortleven in het bestaan in de onomkeerbare vlucht naar het vijfde seizoen zit een voorwaartse beweging met terug kijken en loslaten aan het einde een nieuw begin
Naam: Hemels hoog Omschrijving: figuratief beeld van 2 mensen Kunstenaar: Rogier Ruys – RKD Hoogte: ca. x meter Materiaal: brons Locatie: Begraafplaats Zuylen, Tuinzigtlaan 11
Kunst in Breda 